Neden ona yardım etmiyorsunuz?
Hub hep kötüleri kendine ayırır. Böyle bencildir.
Ama onlar dört kişi.
Üç kişi.
Devam et, Hub! Hey, işte benim adamım!
Beğendin mi evlat? Oldukça iyi, değil mi?
-Paylaşamaz mıydın? -Hayır.
40 yıldan sonra, artık alıştım.
Ahhh!
Üstelik, şu anda sanırım onlara benden daha çok onun ihtiyacı var.
Haydi Hub.
Bu onu tutar. Onu tutar.
Lütfen! Lütfen!
Daha dönmediler Baba.
Eminim, Hub hastaneden yeni çıktığından
eve yavaş yavaş dönüyorlardır.
Evet.
Bu evden nefret ediyorum.
Bu ikisi sonunda düşüp öldüklerinde
burayı yakıp yerle bir etmeni istiyorum, Baba.
Hey, o nedir?
Bilmiyorum.
-Hadi şunu yıkalım. -Evet.
Bu da ne?
Doldurulmuş!
-Anne! -Anne!
-Yaşıyor! -Ne? Ne oldu?
Bu yalanlarına karşı uyarmıştım. Hayır!
Hey, damarıma basma!
Hub Amcaya ne yaptınız?
Biraz et getir evlat.
Hub amca nerede?
Ah, Tanrım, bir kaza oldu.
Artık eve gitmek istiyorum.
Şimdi eve dönecek durumda değilsin.
Kavga vardı. Hub amca yendi. Müthişti.
-Ahh! -O aslan gerçekten bizi yemeye çalıştı.
-Şşşş -Yasemin mi?
Ah Yasemin! Sabahtan beri onu beslemedim.
Aç olduğuna eminim. Onu doyurmalıyım.
Al bakalım. Hadi.
İşte al, Yasemin.
Yasemin?
-Gerçekten bir aslan var. -Aslan?! Bir aslanınınız mı var?
-Kilit altında. -Hayır, değil. Bizi yemeye çalıştı.
-Bizi gerçekten yemeye kalktı -Silahları alın!
-Çekilin. -Silahları alın.
Buraya gel. Buraya gel.
Yasemin?
Yasemin? Yasemin?
Haydi.
Ööö, aslan tükürüğü. Hayır, dur.
Ateş etme, onu vurursun.
Haydi.
Gitmişler.
-Çok geç kalmış olabiliriz. -Yürüyün.
Sen kal. Kal.
Yasemin!
Dur, dur.
Saldırın ona!
Şimdi çok daha iyi.
Benden uzak durun!
Gidiyoruz.
Siz o canavarı gönderene dek geri gelmeyeceğiz.
Tamam, aslan kalıyor.
Tamam, bu kadar. Haydi Baba..
Baba! Haydi!
Hoşçakal Hub Amca. Hoşçakal Garth Amca!
Kes sesini. Arabaya bin.
Fena halde bir içkiye ihtiyacım var. Kötü bir gün geçiriyorum.
Aç mısınız çocuklar?
-Yemeğe kalmak ister misiniz? -Ne yiyeceğiz?
Et.
Bol miktarda et.
Mısır tarlasından çıkmayacak.
Bu mısır tarlası , ormana en yakın olarak gördüğü yer.
Oraya ait olduğunu biliyor.
-Sanırım mutlu. -Sanırım.
Peki ya sen? Mutlu musun?
Onlara ne söylüyor?
Onlara "bir erkek olmak için, her oğlanın
bilmesi gereken şey" konuşmasını yapıyor.
Yıllar boyunca pek çok erkek bu konuşmayı dinledi.
Pek çok erkek.
-Bana da bu konuşmayı yapacak mı? -Ah, garanti ederim.
Tabii hala etrafta ise.
Hey, Hub Amcam ve Yasemin'in hikayesini bitirmemiştin.
Tüm bu Afrika hikayesine inanıyorsun?
İyi bir hikaye.
Evet, Yasemin'i kurtardıktan sonra,
yıllar geçti, harika yıllar.
Hiçbir çift bu kadar mutlu olmadı,
bu kadar aşık.
Mükemmeldi.
Bir tek şeyin dışında.
-Şeyh. -Şeyh.
Yasemin'i çaldığı için ondan nefret ediyordu,
bu yüzden Hub'ın başı için bir ödül koydu.
10 bin altın... bir servet.
Yüzlerce kilometre öteden suikastçiler geldi.
Haydi!
O ve Yasemin tetikte olmalıydılar
her günün her dakikasında.
Hub biliyordu ki o ve Yasemin sonsuza dek kaçamazlardı,
er ya da geç şansları bitecekti.
Yapacak bir tek şey vardı.
Bir gün suikastçilerden biri onu zincire vurup,
şeyhin kalesine götürdü
10 bin altını almak istiyordu.
Ne?
Suikastçiye çuvallar dolusu altın verdiler
Şeyh te Hub'ı
meşhur 1387 işkence zindanına gönderdi.
Hub amcamı nasıl bir açgözlü işe yaramaz pislik para için satar?
Şey, ben satardım.
Ah, bir hileydi.
Evet, bir hileydi.
Zindanda kılıcımı çektim...
ve tek başıma oradaki herkesi katlettim
ve tek bir altın para düşürmeden.
Hub'ı kurtardım.
Bir dakika, bir dakika.
Hub amcamı kurtardın,
o arada yüzlerce kilo altın mı taşıyordun?
O adamları öldürüp onu kurtardığıma inanmıyor musun?
Yani, Hub biraz yardım etmiş olabilir.
-Ah-ha. -Sayıları bizden çok fazlaydı.
Büyük zorluklara karşı savaşmıştık.
İş bittiğinde ayrıldık.
Her birimiz diğerinin ne yapması gerektiğini biliyordu.
Yukarıda, varlıklı yatak odasında,
Şeyh uyuyordu.
Uyandığında Hub'ın kılıcı boğazına dayanmıştı.
Şeyh çok korkmuştu,
ama Hub kılıcını indirdi.
"Kendini savun!" diye Hub bağırdı.
Hub şeyhe bir kılıç fırlattı.
Şeyh o an mutlaka öleceğini anlamıştı,
merhamet dilemeye bile hakkı olmadan
Ama Hub sadece dedi ki,
"İki kez yaşamın ellerimdeydi,
ve iki kez sana onu geri verdim.
Gelecek sefer...
...hayatın benimdir."
Ve o andan sonra
suikast denemeleri bitti.
Bazılarına göre bu Hub'ın geri dönüp
onu öldürmesinden şeyhin korkması dolayısıyladır.
Bazıları da Hub, yaşamasına izin verdiği için şeyhin
şerefli şeyi yapıp düşmanının yaşamasına izin verdiğini söyler.
Bana kalırsa, bunun sebebi
krallığında petrol bulununca şeyh çok meşgul oldu.
Dünyanın en zengin beş adamından biri oldu.
Ne? O kötü adam o kadar zengin mi oldu?
Ne biçim bir hikaye böyle sona erer?
Ben sadece olduğu şekilde anlattım.
-Alasmaladık. -Hoşçakal.
Tüm paranızı böyle mi kazandınız?
-Şeyhin altınları mı? -Şey...
Evet.
Bu gençler artık düzelirler.
-Ya sen? -Evet.
Yaşlı ve yıpranmış hissediyorum.
-Çok meşguldün. -Evet.
Doktor ve hemşireleri terörize edip,
gençleri dövmekle, aslan kovalamakla...
Dolu bir gün geçirdin.
O çocukların dövüşmeyi bilmemeleri şanstı.
Çok geçmeden buradaki çocuklar hakkımdan geleceklerdir.
Çok geçmez, bir kavgada çaresiz kalırım
Yararsız!
Bir iki güne kadar daha iyi hissedersin.
Evet, şey...
Yatmaya gidiyorum. İyi geceler, evlat.
Öyleyse...
Yasemin'e ne olduğunu sonunda anlatacak mısın?
-Hayır. -Ne?
Yasemin'e ne olduğunu bilmek istiyorsan
ona sormak zorundasın.
Hub Amcaya mı sorayım?
Sen deli misin? Geçen sefer olanlara bak.
Buradaki pis işleri yapmaktan sıkıldım.
Hikayenin sonunu öğrenmek istiyorsan,
ona sormak zorundasın.
-Hub? -Evet?
-Bir uçak mı? -Evet, hep isterdin.
Hep bir uçağa adım atmayacağını söylerdin
Gökten düşerler diye onlara güvenmezdin.
Onlar tehlikelidirler, tamam, epey tehlikeli.
Talimat kitabı falan var mı sende?
Evet, işte burada.
Uçaklarla ilgili hiç bir şey bilmiyorsun.
İyi, öğrenirim, söylüyorum sana.
Aha! İşte burada yazıyor,
"Tırmanmak için, çubuğu geri çek;
alçalmak için, çubuğu ileri it."
Bu şeyi göz açıp kapayana kadar uçururum.
Huu! Lanet.
Belki de sadece yeni bir hobidir.
Belki gerçekten niyeti yoktur...
biliyorsun, çılgınca birşey yapmaya.
Öyle mi düşünüyorsun?
Ona hala sormadın mı?
Yasemin hakkında?
Elini çabuk tutsan iyi olur.
Cehennem adına?
Gece yarısı.
Sorun ne? Burada ne arıyorsun?
Bana söylemek istediğin bir şey mi var?
Çıkar baklayı ağzından.
Ona ne oldu, Hub amca?
Yasemin'e ne oldu?
Bunu bilmeliyim. Bilmek zorundayım.
Öldü.
Doğumda öldü. O ve bebek.
Sen ne yaptın?
Bildiğim tek şeye geri döndüm... tekrar Lejyona.
Sonraki 40 yıl boyunca hep dövüşecek bir savaş daha vardı.
Sonra da yaşlanıp buraya geldim.
İşte buradayım.
Üşüdün mü evlat?
Bence...
içeri girsen iyi olur.
İyi çocuk, teşekkür ederim. İyi çocuk.
Afrika ve seninle ilgili...
o hikayeler...
onlar doğru, öyle değil mi?
-Önemi yok. -Önemi var.
Annemin yanında tüm duyduğum yalanlardı. Neye inanacağımı bilmiyorum.
Bir şeye inanmak istiyorsan, ona inan.
Birşeyin doğru olmaması, ona inanamazsın demek değildir.
Pekala.
Gençlere yaptığım uzun bir konuşma vardır.
Bir kısmını duyman gerekiyor gibi görünüyor.
Sadece bir kısmını.
Bazen doğru olabilecek veya olmayabilecek şeyler
insanın en çok inanması gereken şeyler olabilir.
İnsanların esasta iyi oldukları;
Onurun...
cesaret ve erdemin her şey olduğu;
Güç ve paranın ise hiçbir anlamı olmadığı;
İyinin her zaman kötüyü yendiği.
Ve bunu hatırlamanı istiyorum, sevgi...
gerçek sevgi asla ölmez. Bunu hatırla, evlat.
Bunu hatırla.
Doğru veya yanlış, önemi yok. Görüyor musun,
insan bunlara inanmalıdır, çünkü...
bunlar inanmaya değer şeylerdir.
Anladın mı?
Güzel bir konuşmaydı.
Öyle mi düşünüyorsun? Teşekkür ederim.
Evet...
Bu konuşmanın geri kalanını ne zaman yapacaksın?
Bir erkek olmaya yaklaştığında.
-Söz verir misin? -Dur orada bir dakika. Bekle...
Konuşmanın geri kalanını yapmazsan iyi bir insan olamam değil mi?
Tümünü duyacak kadar büyüyene kadar etrafta olmalısın.
-Nereye varmaya çalıştığını görüyorum. -Yeteri kadar büyüyene kadar
-etrafta olmalısın... -Yazarım.
Hayır! Bu konuşmayı yapmanı istiyorum.
O zaman burada yaşıyor olmayacaksın
Sen amcamsın. Etrafta olup bana amcalık yapmalısın.
Garth Amcam ne olacak?
Sana ihtiyacı var.
Köpekler ve domuz ne olacak,
ve aslan? Hepimizin sana ihtiyacı var. Benim var.
-Hayır, boş konuşuyorsun. -Hayır, doğru!
-Aptalca davranıyorsun. -Bu doğru!
Yasemin'i çok, çok özlediğini biliyorum.
Ama gidersen,
seni o kadar özleyeceğiz.
Bu doğru.
Pekala, lanet olsun, sen kazandın.
Etrafta kalacağım ve senin lanet amcan olacağım.
Bununla mutlu olmamı bekleme.
Tamam mı? Anlaştık mı?
Oh-hh!
Ohh, ohh.
Sen iyi bir çocuksun.
Walter, Walter!
Hazır ol. Walter!
Bu para sana çalınmış gibi görünüyor mu?
# Kendine yardım etmeye çalış #
# Bunu tek başıma yapamam... #
# Kendine yardım et #
# Bunu tek başıma yapamam... #
Oh tatlım, çok hoşsun.
Hayır!
-Hoop! -Oh!
Şşş, sessiz!
-Anne! -Selam, tatlım.
Walter, bu Stan.
Hakkında çok şey duydum, Walter.
Amcaların hala uyuyor mu?
Onları uyandırmayalım.
Şşş, haydi. Bir yere oturalım mı?
Büyümüşsün.
Sten bir dedektif.
Gerçek bir casus filmlerdeki gibi.
-Sahi mi? -Tabii, tabii.
Rozetimi görmek ister misin?
Las Vegas'ta çalışıyor. Buna ne dersin?
-Okul ne oldu? -Okulu bırakmak zorunda kaldım.
Stan evde kalmamı ve eş ve anne olmamı istiyor.
Bu harika olmaz mı?
Amcalarının parayı nerede sakladıklarını bulduğuna eminim Walter.
Neden bilmek istiyorsun?
Walter, amcaların 20'li ve 30'lu yıllardaki
iki banka soyguncusunun tanımına uyuyor.
-Hayır, yanılıyorsun. -Mae bana onlardan söz ettiğinde,
raporların kopyasını alıp ona gösterdim.
Onlar, tatlım.
Silah kullanmışlar. Kılık değiştirmişler.
Tüm o parayı çalmışlar. Ve insanları vurmuşlar...
masum insanları.
Hayır, onlar değil. Olamaz.
Stan neden söz ettiğini biliyor canım.
Peki ya Yasemin?
O ve Hub Amcam aşıktılar. Onlar...
-Bende resmi var. -Tatlım, kaçarken
arabayı kullanan kadın Yasemin değil miydi?
-Haklısın. -Ah, Yasemin...
yaralanmıştı.
Onlar da sürüp gitmiş...
ve onu ölüme terk etmişlerdi.
Sana acı veriyor biliyorum evlat.
Ama onlar suçlu, ve sana yalan söylediler.
Benim zavallı bebeğim!
Ah, zalim suçluların elinde.
Bunu öğrenir öğrenmez geldik.
Seni götürmek için geldik.
Stan'e paranın yerini söylemeni istiyorum,
sonra gidip eşyalarını toplayacağız, tamam mı?
Neden paranın yerini öğrenmek istiyorsun?
Bana bak evlat.
Çünkü o para onlara ait değil.
O para çalıntı.
Büyük olasılıkla hemen dışarıda bir yerde saklılar değil mi?
Yakınlarda mı?
Neden biraz dolaşmıyoruz?
Bize etrafı gezdir. Ne diyorsun?
Hadi gidelim.
Walt, annenle ben güzel bir ev bulduk.
Ama peşinatı ödemeye yetecek paramız yok.
Ödül için her zaman Amcalarını ele verebiliriz.
ama hapse girerler.
O para çalıntı olduğu için tatlım,
bizim de onlar kadar o paraya hakkımız var.
İyi bir aile olacağız ve kimse incinmeyecek.
Bu harika değil mi Walter? Bu hep istediğimiz şey.
Para nerede?
Onlar yaşlı. Yakında zaten ölecekler.
Tüm para devlete mi kalsın??
Bize söyle.
Hub ve Garth banka soymadı. Onlar Afrika'da idi.
Afrika mı? Ciddi ol Walter.
Gerçekten! Yabancılar Lejyonuna kaçırılmışlar,
ve 40 yıl macera yaşamışlar. Banka soymuş olamazlar!
Haydi, ahbap. Bunlara inanmıyorsun, değil mi?
-Elbette inanıyorum. -Sen? Bay Şüpheci Tomas?
Stan'in elinde gerçek deliller var ve sen Afrika zırvasına inanıyorsun?!
Evet. Evet inanıyorum.
Mae, sen git verandada bekle.
Onunla biraz konuşmamız gerekecek, erkek erkeğe.
Ahırda konuşsak? Ne dersin?
Haydi!
Isınıyor musun? Ha?
Hayır, bırak beni!
Şu konuda anlaşalım.
Dost olabiliriz, ya da düşman olabiliriz.
Son zamanlarda şansım kötü gitti.
Başıma çok dert açmak isteyen adamlar tanıyorum.
O paraya ihtiyacım var ve yakında olduğumu biliyorum.
Bir sümüklü çocuğun yoluma çıkmasına izin veremem.
Nasıl olacak evlat?
Dost mu yoksa düşman mı?
Kolla kendini.
Ne?
Nerede?!
Para nerede? Nerede?
Nerede olduğunu söyle bana!
Nerede?!
Bir gürültü duydum.
Tanrım!
Yasemin?
Aman Tanrım! Aman Tanrım! Stan!
Ölmüş.
Aman Tanrım, ölmüş! Stan ölmüş!
Hayır, yaşayacak. Ben aslandan söz ediyorum.
Oh!
Onu hastaneye götürmeliyiz. Arabanı getir Mae.
-Yapamam! Yapamam! -Arabanı getir Mae.
-Getir, getir! -Tamam, tamam.
-Aslanı üstünden kaldıralım. -Tamam.
Bu adamın dikişe ihtiyacı olacak.
Epey dikişe.
Ona ne oldu?
Görünüşe bakılırsa tüm bu heyecanda kalbi pes etti.
-Evet. -Biliyorsun, epey yaşlıydı.
Bak...
Sanırım gülümsüyor.
Evet. Sanırım mutlu şekilde öldü.
Ayağında çizmeleriyle öldü, önemli olan bu.
Yavrusunu korurken.
Gerçek bir aslandı, öyle değil mi?
İşte, sonunda..
Gerçekten.
Gerçek bir orman aslanı.
Gerçek bir Afrika aslanı.
Eşyalarını hazırladın mı?
Annen birazdan hastaneden dönecek.
Onu ön verandada bekleyebilirsin.
Orada kal.
Bir kasını oynatma.
Hazırlandın mı? Valizin nerede?
Huysuz olma.
-Yukarıda odamda. -İyi, gidip alalım.
Nasılsın Stan?
Biliyor musun, şanslısın, Stan.
Bizden önce aslan sana yetiştiği için şanslısın.
Amcaların Stan'e ne diyorlar acaba.
Olasılıkla "erkek olma konusunda her oğlanın bilmesi gerekenler" konuşması.
Neyse, dost olmaya başladıklarına sevindim.
Evet, hazır mısın?
Gidelim.
Hikayeyi kısa kesmek için, Stan, sen ve ben, dost olabiliriz...
veya düşman olabiliriz.
Evet, çocuklar, umarım Walter fazla sorun olmamıştır.
-İdare ettik. -Ona ne olacak?
Onun gibi bir adamın çocuğunun yanında işi yok.
Elbette. Yoksa nasıl bir anne olabilirim ki?
Onu Las Vegas'ta bırakacağım.
Ben... Konuşmanın...
geri kalanı için döneceğim eğer...
Burada olacağım.
Uslu çocuk.
Bu hikayeler için teşekkür ederim
ve herşey için. Çok... çok..
bana çok...
çok şey ifade ettiler.
Sevindim.
Hadi canım. Akşam olmak üzere.
Lanet olsun!
O çocuğu hak etmiyor.
Belki bir avukat tutmalıyız.
Hiçbir yargıç bir çocuğu annesinden alıp
iki yaşlı bekar amcasına vermez.
Belki onu bize satar. Ne kadar paramız var?
Hub...
yapabileceğimiz bir şey yok. Çocuk gitti.
Nereye gidiyoruz?
Söyledim ya. Las Vegas'a.
Yani sonra demek istedim. Stan'i bıraktıktan sonra.
Tatlım, Stan'in epey bakıma ihtiyacı var.
Walter!
Ne yapıyorsun?
Aman Tanrım!
Walter! Walter!
Dur Walter!
Olduğun yerde kal!
Senin neyin var?
İyi misin canım? Kalbime indirecektin.
Tüm olanlardan sonra hala onunla evleneceksin.
O kadar kötü biri değil.
Biraz yontulmamış ama değişebilir.
Anne!
Beni sevdiğini söylüyor.
-Daha sana vurmadı mı? -Kendi işine bak!
Her zaman yeni bir sevgili herşeyi çözecek sanırsın.
ama hep kaybedenleri seçersin, ve bu en kötüsü.
Başka seçeneğim yoktu, Walter.
Belki de yoktur.
Ne?
-Anne? -Ne?
Benim için bir şey yap.
Bir kez olsun.
Benim için en iyi olan şeyi yap.
Tamam mı?
Satıcılar iki üç saat içinde görünürler.
-Whoop-de-doo. -Uh-huh.
Bakın hele.
Tamam, burada yaşayacaksam,
bazı şartlarım olacak.
Şartlar mı?
Birincisi, siz ikiniz ben en azından liseyi
bitirene dek etrafta olacaksınız,
daha iyisi koleji bitirene kadar.
Artık ikinizin de sorumlulukları var...
İzci kampları, küçükler ligi,
işleri.
Fazla seçeneğimiz yok gibi.
İkincisi, kendinize daha iyi bakmanız gerekecek.
Daha çok sebze, daha az et.
Gezgin satıcılar okul gereçleri de satıyor mu acaba?
Ve üçüncüsü,
artık tehlikeli işler yok.
Gençlerle dövüşmek, uçaklar yok...
Şimdi dur bir dakika...
En azından ben koleji bitirene kadar.
-Belki daha uzun. -Neden öleceğiz peki?
Yaşlılıktan?
Pekala...
eve hoş geldin.
-Alo? -Walter?
-Evet? -Benim, Şerif Grady.
Korkarım sana kötü bir haberim var.
İki amcanla ilgili.
Üzgünüm, vefat ettiler.
Bir kaza oldu...
ve şükür ki acı çekmediler.
Yine şükür ki, birlikte öldüler.
Anlarsın.
Şu anda amcanların yerindeyim.
Buraya gelmen gerekiyor.
Kendin görmelisin.
-Walter? -Nasılsınız?
-İyiyim.
Anladığım kadarıyla, ters durumda
bu ahırın içinden geçmeye çalışıyorlarmış.
Erkenden bir kaç gazeteci buraya geldi, CNN bile.
Sanırım pilot ehliyeti olmayan...
90 yaşında iki adamın uçurduğu,
Birinci Dünya Savaşından kalma çift kanatlı uçak
akrobatlık yaparken düştüğünde...
şey...
şey, uzun iyi bir hayat yaşadılar, ikisi de.
Ayaklarında çizmeyle öldüler.
İşte. Vasiyetlerini buldum.
"Herşey çocuğa kalır.
Sadece bizi bahçeye göm...
o aptal aslanla birlikte."
Hey!
Ziyaretçiler var.
İşte burası.
Yaşadıkları yer burası.
Tamamdır. Buraya gel, ahbap.
Buraya gel. Şuna bak.
Beni bağışlayın.
Haberlerde adlarını duyduğumuzda Houstan'da idik,
ve, şey, gelmek zorundaydık.
Çocukken büyük babam, bana böyle hikayeler anlatmıştı.
-Büyük babanız mı? -Çok varlıklı bir şeyh.
Bana çılgın gençliği ile ilgili hikayeler anlatmayı severdi.
Kardeş olan iki adamla ilgili şaşırtıcı, inanılmaz hikayeler.
Hub ve Garth McCann,
en soylu ve cesur insanlar, ha?
Onlar için kendisinin "en şerefli karşıtları" derdi.
"Beni faka bastıran yegane insanlar."
Demek ki...
bu iki adamı tanıyor muydunuz?
Onlar... beni onlar büyüttü.
Bu bir onur.
-Tanıştığımıza sevindim. -Tanıştığımıza sevindim.
Wow.
Aha.
Görüyorum ki büyükbabamın altınlarını akıllıca harcamışlar.
Evet.
Onu satıcılardan birinden almışlardı.
Demek ki...
Büyük büyükbabamın hikayelerindeki o iki adam,
gerçekten yaşadılar mı?
Evet...
onlar gerçekten yaşadı.
# Ben Teksas'lı bir gezginim #
# ovalardan gelen bir gezgin #
# Ben Teksas'lı bir gezginim, dostlar #
# Oraya tekrar dönme özlemi içindeyim #
# Evet, söyleyin, siz de Teksas'lı mısınız? #
# Bilmek istediğim işte budur #
# Çünkü eğer hepimiz Teksas'lı isek, dostlar #
# Pılı pırtıyı toplayalım ve gidelim... #
# Yuvarlanan taş yosun tutmaz derler #
# Yuvarlandığı sürece #
# Ah, yosun tutsam da ben aldırmam #
# Eğer bu Teksas'taki evimde ise #
# Beni bekleyen küçük bir kız var #
# İsmi Patricia Jane #
# Ve ben onun yanına varmadan mutlu olmayacağım #
# Orada uzaklarda Batı Teksas ovalarında... #
Çeviri: Andante